| نسخه چاپي |
|
|
|
شهر سوخته را در 5 هزار سال پيش بانوان اداره ميكردندتحقيقات گروه باستانشناسي شهر سوخته در اين شهر پنج هزار ساله نشان داد كه زنان، قويترين گروه در جامعه شهر سوخته بوده و ابزار قدرت در دست آنان بوده است. در جريان كاوشهاي باستانشناسي در شهر سوخته، هيات باستانشناسي اين منطقه به تعداد زيادي مًهر در گورهاي زنان برخورد كردند. مهر در جوامع باستاني ابزار قدرت بوده است. مهرها به دو نوع شخصي و دولتي تقسيم ميشدند. «منصور سجادي» باستانشناس و سرپرست هيات كاوش در شهر سوخته در اين باره ميگويد: «در دنياي باستاني ابزارهايي وجود داشته كه از آنها به عنوان ابزارهاي كنترل اقتصادي ياد ميكنيم. هر فرد يا گروهي در جامعه صاحب چنين ابزارهايي بود، در شمار قويترين فرد يا گروه آن جامعه محسوب ميشد.» به گفته سجادي، مهرها يكي از ابزارهاي كنترل نيروي اقتصادي جوامع باستاني بودهاند. وي درباره ويژگي اين مهرها گفت: «دارا بودن مهر به معناي نيروي تصميم گيري بود. در حفاريهايي كه در گورستان شهر سوخته انجام شده، 90 درصد گروهايي كه مهرهاي مهم در آن يافته شده، متعلق به زنان شهر سوخته بوده است. نمونههاي اين گونه مهرها، تنها در 5 درصد از گورهاي مردان و 5 درصد از گورهاي كودكان ديده ميشود.» وي در ادامه افزود: «از آنجايي كه ميدانيم مهرها، با صاحبانشان در پنج هزار سال پيش دفن ميشدند، مطمئن هستيم كه مهرهاي بسيار مهم در شهر سوخته كه كارهاي كليدي اقتصادي توسط آنها انجام ميشد؛ متعلق به زنان شهر سوخته بوده است و با توجه به بررسي نوع زندگي مردمان پنج هزار سال پيش در اين منطقه، وجود مهرها در نزد زنان شهر سوخته كاملاً منطقي به نظر ميرسد.» در تمامي گورهاي حفاري شده در شهر سوخته، ابزار كار صاحبان صنعت و شاغلان به همراه آنان دفن شده است. گورهاي صنعتگران، جواهرسازان، نقاشان سفال و حتي دامداران، بر مبناي ابزاري كه همراه آنان در گور يافت شده، به طور كامل قابل شناسايي و تمايز است. «سجادي» درباره وضعيت زنان در شهر سوخته گفت: «زنان شهر سوخته، هميشه آراسته بوده و زندگي مرفهي داشتهاند. اين مساله بسيار طبيعي به نظر ميرسد كه مردان برخي ابزار قدرت را به زنان شهر سپرده باشند. زيرا مردان به كار كشاورزي و صنعتگري مشغول بودند، زمينهاي كشاورزي و كورههاي سفالگري و جواهرسازي نيز دور از شهر بوده است. از اينرو، مهرها بايد در دست كساني باشد كه در يك جاي ثابت بوده تا در دسترس همگان قرار داشته باشند تا آنان بتوانند با ابزار قدرت خودْ مشكلات شهر را بسيار سريع حل نمايند،» وي اضافه كرد: «مهرهاي همگاني و دولتي، ميبايست در نقطهاي امن نگهداري ميشدند زيرا امكان داشت مردان كه به كشاورزي، ماهيگيري و يا كارهايي از اين قبيل مشغول بودند، به هر دليلي به شهر بازنگشته و يا دير بازگردند. در چنين شرايطي زنان بودند كه وظيفه نگهداري از مهرها و ديگر ابزارهاي قدرت و صنعت را در شهر عهدهدار بودند.» همچنين سجادي با تاكيد بر وجود يك فرهنگ و تمدن بسيار غني، پيشرفته و كاملاً انساني در شهر سوخته، خاطرنشان ساخت كه زنان و مردان شهر سوخته در كنار هم و هريك به فراخور امكانات خود سعي داشتند، حوزه تمدني خود را به نحو احسن اداره كنند. محوطه باستاني شهر سوخته در سيستان و بلوچستان يكي از مهمترين محوطههاي پيثش از تاريخي در ايران است كه پس از 8 فصل كاوش مداوم در اين منطقه، هنوز ناگفته و پرسشهاي بسياري درباره اين منطقه وجود دارد. ديرينگي اين محوطه به هزاره سوم و چهارم پيش از ميلاد بازميگردد. شهر سوخته بسيار متمدن، پيشرفته و صاحب صنايع بسيار مهمي در زمان باستان از جمله جواهرسازي و سفالگري بوده است.
|
