حكومت عراق، در روياي به دست آوردن يك پيروزي برقآسا (1)، روز سيويكم
شهريور ماه 1359 خورشيدي، با دوازده لشگر زرهي، مكانيزه و پياده، همراه
با تجهيزات فراوان، ايران را مورد تجاوز نظامي قرار داد. (2).
در زمستان سال گذشته در پي تغييراتي كه سازمان نشنال جئوگرافيك National
Geographic در رابطه با نام خليجپارس و
جزاير سه گانه در نقشههاي اينترنتي خود اعمال كرد. جامعهي ايراني ـ
در داخل و خارج ـ با شتابزدگي، پيروزي خود را در پيكار با اين سازمان
جشن گرفت و كار را پايان يافته، پنداشت.
در ميان بزرگان شعر عرفاني فارسي، زندگي هيچ شاعري به اندازهي عطار در ابر
ابهام نهفته نمانده است. نه سال تولد او به درستي روشن است و نه حتي سال درگذشت
او. اينقدر ميدانيم كه او در نيمهي دوم سدهي ششم و در يك چهارم نخست قرن
هفتم ميزيسته. اهل نيشابور بوده است و چند كتاب به شعر و يك كتاب به نوشتار از
او باقي است. نه استادان او، نه معاصرانش و نه سلسلهي مشايخ او در تصوف، هيچ
كدام به قطع روشن نيست.
چهارطاقي
مشهور به «خان ديو» در روستاي «ريوند» در مركز دهستان باشتين كه
برخي باستانشناسان آن را محل آتشكده «آذربرزين مهر» فرض كرده بودند،
براساس پژوهشهاي تازه بر منابع فارسي و عربي اوايل دوره اسلامي، با
مختصات اين آتشكده مشهور ساساني مطابقت ندارد و باستانشناسان بايد در
كوههاي اطراف روستاي گنبد (جنبد) در جستوجوي اين آتشكده باشند.
تحقيقات گروه باستانشناسي شهر سوخته در اين شهر پنج هزار ساله نشان
داد كه زنان، قويترين گروه در جامعه شهر سوخته بوده و ابزار قدرت در
دست آنان بوده است.
