| PDF نسخه |
|
|
|
|
خبرها:
آب محوطه باستاني ارجان را غرق مي کندخاكبرداريهاي مداوم شركت آبياري مارون، ساخت يك سد جديد پشت سد مارون و انجام عمليات كشاورزي محوطه باستاني ارجان را با تخريب كامل روبرو كرده است. نامه نگاريهاي مداوم سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري استان خوزستان به شركت آبياري مارون تا به امروز نتيجه نداده است. محوطه باستاني ارجان طي چند سال گذشته به دليل ساخت سد مارون، كشاورزي در سطح محوطه ها و حفاري هاي غير مجاز گسترده، آسيب بسيار ديده است. زمين هاي محوطه باستاني ارجان از سوي اداره امور اراضي به كشاورزان واگذار شده است. اين تخريب ها به دور از توجه مسئولان ادامه دارد. «فرزاد مصباح»، رئيس اداره ميراث ]يادمانهاي[ فرهنگي و گردشگري بهبهان گفت: «پس از نامه نگاريهاي مختلف براي توقف عمليات خاكبرداري در منطقه باستاني ارجان، همچنان خاكبرداري تپههاي باستاني در اين محدوه ادامه دارد. ساخت سد تنظيمي براي مهار آّب پشت سد مارون از عواملي ديگري است كه اين محوطه را تخريب ميكند. همچنين تازه ترين عمليات تسطيح اراضي كشاورزان به تخريب دو تپه باستاني اين محوطه منجر شد.» او گفت: «با کمک كلانتري منطقه، عمليات خاكبرداري متوقف شد اما چون قانوني براي حمايت از ميراث فرهنگي وجود ندارد، خسارت وارده جبران نشد و اتفاقا راه براي ادامه عمليات تسطيح باز شد. قاضي دادگاه با استناد به اين نكته كه در قانون سازمان ميراث فرهنگي و گردشگر آمده است كه سازمانها وارگانها بايد قبل از شروع پروژههاي عمراني، استعلام كنند اما قانوني براي برخورد با كساني كه بدون استعلام به آثار خسارات وارد نمي كنند، تصويب نكرده است، راي را به نفع سازمان آب مارون داد.» سازمان آب مارون در حال حاضر از خاك منطقه براي ساخت و محكم كردن سد استفاده ميكند. دادگاه انقلاب اسلامي تاريخي بودن منطقه براي حفاظت از آن را كافي نميداند. اين دادگاه اعتقاد دارد كه قانون بايد صريح و روشن، موضع خود را مشخص كند تا دادگاه بتواند براساس آن با سازمانها برخورد كند. سازمان آبياري مارون در حال مشغول حفر كانالهاي به طول هفت متر درمنطقه و در نزديكي محلي است كه تابوت معروف ارجان در آن كشف شده است. مهم ترين اشيا باستاني كه تاكنون از محوطه باستاني ارجان به دست آمده مربوط به تابوتي مفرغي با اشيايي نظير حلقه طلايي قدرت است. در پاييز 1361 هنگام خاكبرداري جهت عمليات سدسازي روي رودخانه «مارون» و در محوطه باستاني ارجان حفره اي در زمين ايجاد شد كه منجر به كشف آرامگاهي از دوره ايلامي شد. اين آرامگاه متعلق به «كيتين هوتران»، پادشاه دوره ايلام نو بود كه در اواخر هزاره دوم قبل از ميلاد بر اين منطقه حكمراني مي كرده است. مصباح گفت: «با توجه به اينكه قانون از سازمان ميراث فرهنگي دفاع نميكند حفاظت از اين منطقه بسيار مشكل است به گونه اي که وقتي عدهاي شب به يك منطقه باستاني خسارت وارد ميكنند، فرداي آن روز دادگاه راي را به نفع آنها ميدهد و کماکان هيچ يك از سازمانها وارگانهاي مسئول هم كه بايد به اين وضعيت حساس باشند، واكنشي نشان نميدهند.» اداره ميراث فرهنگي و گردشگري از جهاد كشاورزي خواسته تا به كشاورزان اعلام كند با حضور كارشناسان سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري اقدام به شخم زمينهاي كشاورزي اين منطقه نمايند اما جهاد كشاوزري در اين ارتباط همكاري نكرده است. مصباح در اين باره گفت:«سازمان ميراث به دنبال کم توجهي اداره جهاد کشاورزي از كشاورزان خواسته است با حضور كارشناسان اين سازمان به شخم زمينها اقدام كنند تا از تسطيح تپههاي باستاني جلوگيري شود.» به گفته شاهدان، محوطه باستاني ارجان هر روز شاهد تخريبهاي گوناگون از سوي كشاورزان و گارگران شركت آب مارون است. سفالهاي شكسته و پراكنده در اين محوطه شاهد اين مدعاست. شهر ايلامي «ارجان» در حدود 10 كيلومتري شمال شهر بهبهان در استان خوزستان قرار گرفته است. اين محوطه باستاني شهري ايلامي با چندين هكتار وسعت در خود آثاري از هزاره هاي پيش از ميلاد را جاي داده است.
مجموعه کاخ گلستانمجموعه کاخ گلستان، یادگاری به جای مانده از ارگ تاریخی تهران، محل زندگي و پذيرايي شاهان سلسله قاجار و از زیباترین و کهنترین بناهای پایتخت دویست ساله ایران می باشد. این ساختمان، روزگاری همانند نگینی در میان این ارگ میدرخشید .سابقهي تاریخی ارگ سلطنتی که محدوده مکانی تاریخی آن را در شمال، خیابان و میدان سپه(امام خمینی) در سمت غرب، خیابان خیام ،در شرق، خیابان ناصر خسرو و در جنوب، خیابان پانزده خرداد و میدان ارگ تشکیل می دهد، به روزگار صفویه باز میگردد . شاه تهماسب اول صفوی (984-930) نخستین پادشاهی بود که در سفرهای خود به قصد زیارت مقبره حضرت عبدالعظیم دستور داد بارویی به طول یک فرسخ به دور قصبهي تهران احداث شود. پس از او شاه عباس صفوی در قسمت شمالی حصار تهماسبی چهار باغ و چنارستانی احداث نمود که بعدها دیوار بلندی گرد آن بنا کرده و عمارات مقر سلطنتی در داخل آن را ارگ نامیدند . در اواخر عهد صفوی، تهران گاهی مقر موقت در بار شاهان صفوی قرار می گرفت و حتی شاه سلیمان (1077-1105) کاخی در این شهر برای خود بنا نهاد. ولی امروز اثری از بناهای دوره صفوی باقی نمانده است . کهنترین بناهای موجود در مجموعهي گلستان، ایوان تخت مرمر و خلوت کریمخانی متعلق به دوران کریمخان زند است. وی در نبردهای خود بر ضد محمد حسن خان قاجار در سال 1172 تهران را مرکز اردوکشی خود قرار داد و پس از پیروزی در این جنگ در دیوانخانه قدیم تهران که در زمان شاه سلیمان ساخته شده بود، بار عام داد و با عنوان وکیل الرعایا حکومت ایران را در دست گرفت . به فرمان او در تابستان همان سال حصار ارگ مجددا احیاء شد و یک دست حرمخانه و خلوتخانه و عمارت دارالحکومه در داخل آن بنا گردید و در تابستان سال بعد (1173) که اردوی خود را به چمن سلطانیه (زنجان) منتقل نمود. دستور داد یک دست عمارت خاصه و دیوانخانه بزرگ، به سبک ساسانی و باغی در جنب آن بنا نمایند . پس از مرگ کریمخان زند در 1193 آقا محمد خان قاجار در 1200 تهران را به پایتختی برگزید، ولی به دلیل لشکر کشیهای دايمی کمتر در مقر حکومت خود به سر می برد، و برای عمارت و آبادانی چندان فرصت نداشت . تا آنکه فتحعلی شاه در سال 1211 بر تخت پادشاهي ایران جلوس کرد، از آن زمان به بعد با گسترش دستگاه اداری و تشریفات سلطنتی، بناهای متعددی در داخل ارگ تهران عمدتا در زمان فتحعلی شاه و ناصرالدین شاه قاجار، ساخته شد . در دوران رضا شاه پهلوی، بخشهای بزرگی از ارگ تهران، از جمله حصار دور آن، سردر باب همايون، ساختمان دفتر استیفا، نگارخانه، تکیه دولت، نارنجستان، باغ گلشن و ساختمانهای اندرونی تخریب شد. محل سکونت شاه به سعدآباد وسپس در دوران محمد رضا شاه پهلوی به نیاوران منتقل و مجموعه گلستان به محل پذیرایی از میهمانان خارجی تبدیل گردید.پس از انقلاب مجموعهي گلستان همچون اغلب عمارات سلطنتی دیگر بصورت موزه در آمد تا همگان بتوانند از آن دیدن کرده و از تماشای زیباییهای حاصل فکر و دست هنرمندان و صنعتگران ایرانی بهره برند . بخشهای مختلف این مجموعه در حال حاضر عبارت است از: ایوان تخت مرمر، خلوت کریمخانی، اتاق موزه (تالار سلام) و حوضخانه آن، تالار آینه ، تالار عاج، سفره خانه، تالاربرلیان یا تشریفات، ساختمان کتابخانه، عمارت شمس العماره، عمارت بادگیر و حوضخانه وسیع آن، تالار الماس، کاخ ابیض، چادر خانه
سالمندترين شهروند شهر سوختهباستانشناسان شهر سوخته، سالمندترين جسد اين محوطهي باستاني 5 هزار ساله را كشف كردند او پيرزني است كه نزديك به 80 سال عمر داشته است. گورستان شهر سوخته، يكي از بزرگترين گورستانهاي باستاني كشور است كه در استان سيستان و بلوچستان واقع شده و بيش از 80 هكتار وسعت دارد. باستانشناسان تا كنون پس از انجام 9 فصل كاوش مداوم در اين گورستان توانستهاند از ميان هزاران گور باستاني شهر سوخته، حدود 500 گور را شناسايي كنند كه اطلاعات بدست آمده از اين گورستان بخشي از راز فرهنگ اقوام 5000 ساله آن را آشكار كرده است. «فرزاد فروزانفر»، رييس دفتر انسانشناسي پژوهشكده باستانشناسي كشور، با اشاره به يافتههاي اخير در محوطهي باستاني شهر سوخته. گفت: «موفق شديم مسنترين گور شهر سوخته؛ تا اين لحظه را شناسايي كنيم. او پيرزني است كه بيش از 70 سال سن دارد و احتمال به مرگ طبيعي و كهولت سن در گذشته است.» او در ادامه گفت: تاكنون در شهر سوخته فردي به اين سالمندي، ديده نشده است و اكثريت سن افراد به دست آمده در اين گورستان ميان 20 تا 60 سال بوده كه ميانگين آن ميان 30 تا 45 سال در نوسان بوده است. به گفته فروزانفر در گور اين پيرزن چند ظرف سفالي بوده است و او را به صورت چمباتمهاي در خاك گذاشتهاند. كشف نخستين تدفين سجدهاي در شهر سوختهخبر ديگري حاكي است كشف نخستين تدفين سجدهاي در شهر سوخته، باستانشناسان را شگفتزده كرد. مرد جواني از مردمان شهر سوختهي 5000 سال پيش به سجده رفته بود و گويا او را به همين شكل دفن كردهاند. شهر سوخته يك از شگفتانگيزترين محوطههاي باستاني ايران است. آثاري كه تا كنون از اين محوطهي باستاني بدست آمده، جزو منحصر به فردترين آثار بدست آمده در محوطههاي باستاني كشور محسوب ميشود. «فرزاد فروزانفر»، انسانشناس پژوهشكده باستانشناسي سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري كشور با اشاره به كشف تدفيني منحصر به فرد در شهر سوخته گفت: در ادامه كاوشهاي شهر سوخته ابتدا پشت و سپس كمر جسد از خاك درآورده شد و پس از آن در كمال تعجب مشاهده كرديم فرد درگذشته به صورت سجدهاي در خاك گذاشته شده است. به گفتهي اين باستانشناس، اين نخستين باري است كه چنين تدفيني در يك محوطهي باستاني و گورستاني بدست ميآيد. شيوههاي تدفين به دست آمده در گورستانهاي باستاني پيش از تاريخ و دورههاي تاريخي هزارهي نخست پيش از ميلاد. به صورت چمباتهاي، طاق باز و پهلو خواب بوده است. اين نخستين باري است كه باستانشناسان با چنين نمونه تدفيني مواجه شدهاند.
كشف اولين گچبري معماري اليماييها در خوزستان گروه استانها: تازهترين بررسيهاي باستانشناسان به كشف اولين گچبري روي ديوار متعلق به حدود 2 هزارسال پيش (اواخر اشكاني _ اوايل ساساني) در شهر باستاني شوشتر منجر شد. اين گچبري تعجب باستانشناسان را برانگيخته است.
در
كاوشهاي سال پيش نيز بخشهايي از يك پنجرهي گچبري متعلق به حدود 2
هزار سال پيش (اواخر اشكاني _ اوايل ساساني) كشف شد. اين پنجره اولين پنجره
گچي است كه تا اين زمان از يك محوطه باستاني در كشور به دست مي آيد. اين
اثر ميتواند در شناسايي بخشهاي معماري و به خصوص تزئينات بناهاي تاريخي
كمك فراوان كند. او گفت: «اين گچبري روي تالار كار شده و در اندازه 2×2 است. همچنين گچبري داراي موضوعهاي گوناگون گياهي، هندسي و حيواني است. گچبري حيواني، به احتمال بسيار زياد به دو شير تعلق دارد. اين كاوش تعجب همگان را برانگيخت چون تا امروز گمان ميشد كه در اين شهر گچبري وجود نداشتهاست.» رهبر گفت: «با توجه به اينكه در بيشتر زمينهاي شهر دستوا كشاورزي ميشود جاي مشخصي براي كاوش وجود ندارد به همين دليل در محوطه هاي مختلف تنها گمانيزني ميشود.» 15 سال پيش يك كشاورز هنگام شخم زمين هاي خود با تراكتور ناگهان به داخل زمين فرو مي رود. ايجاد اين گودال به كشف قبوري مربوط به موزه اليمايي ها منجر مي شود و از دل اين قبور اشياي باستاني بسيار ارزشمندي از جمله سكه هاي طلا و اشياي سفالي به دست مي آيد. اين قبور از 15 سال پيش تاكنون كاملا به حال خود رها شده اند. در سال 1365 و با كاوش هاي محدود دكتر رهبر، گورستاني از اين شهر به دست آمد كه آرامگاه هاي زيرزميني بسيار جالبي از نظر باستان شناسي در آن ديده مي شد. اين گورستان بسياري از باستان شناسان را بر آن داشت تا با تحقيق و كاوش روي اين محوطه، اطلاعات بسيار جامعي را از اين محوطه باستاني و تاريخ خوزستان به دست بياورند . شهر باستاني «دستوا» يكي از مهمترين محوطه هاي باستاني شوشتر است كه تاكنون عمليات كاوش و هنري جدي روي آن انجام نگرفته، اين محوطه اكنون كاملا به حال خود رها شده و آثار كشف شده در آن در معرض تخريب هستند. تمدن اليمايي كوچك شده و خلاصه شده تمدن ايلام بوده و اليمايي ها در واقع زير نفوذ اشكانيان بوده اند.
پيدا شدن شهر ساساني در استان فارسبزرگترين شهر ساساني دراستان فارس در نتيجهي بررسيهاي باستان شناسان در 70 كيلومتري شهر كازرون كشف شد. اين شهر حدود 600 هكتار وسعت دارد. «سعيد ابراهيمي»، سرپرست هيات بررسي و شناسايي محوطه باستاني سرمشهد با اعلام اين خبر گفت: «اين شهر ساساني در نزديكي روستاي سرمشهد و نقش با شكوه بهرام دوم قرار گرفته است. به همين دليل نام آن را محوطهي باستاني سرمشهد گذاشتهايم. اين شهر پيش از اين با چند تپه باستاني شناسايي شده بود. اما هيچ يك از باستانشناسان از بزرگي آن اطلاع نداشتند. اما با شروع عمليات بررسي و شناسايي منطقه و دنبال كردن تعداد زيادي از باستانشناسان، از بزرگي آن اطلاع نداشتند. اما با شروع عمليات بررسي و شناسايي منطقه ودنبال كردن تعداد زيادي از تپههاي باستاني اين منطقه، هيات باستان شناسي با محوطه بزرگي مواجه شد كه بي شباهت به يك شهر نيست و حدود 600 هكتار وسعت دارد.» به گفته وي جمعآوري سفالهاي سطحي از اين محوطه باستاني نشان ميدهد كه اين شهر در دوره ساساني ساخته شده و تا دورههاي بعد نيز زندگي در آن ادامه داشته است. اما نشانهاي از علت مدفون شدن آن وجود ندارد.» قرار گرفتن تپههاي كنار هم در اين محوطه، به گفته ابراهيمي از جمله شگفتيهاي اين محوطه باستاني است كه احتمال ميرود مكانهاي استقراري شهر باشند كه به صورت منظم و كنار هم قرار گرفتهاند. روستاييان اطراف اين محوطه باستاني كه بخشي از آن را زير كشت خود بردهاند، معتقدند كه اين شهر ساساني شكارگاه بهرام دوم بوده و بهرام براي شكار شير به اين منطقه ميآمده است. ابراهيمي در اين باره گفت: «بررسيهاي باستان شناسان نشان ميدهد كه اين اعتقاد روستاييان درست نيست. زيرا اين محوطه باستاني سرشار از تپههاي استقراري است كه در ميانه آنها نيز تپه بزرگي قرار گرفته است كه احتمال ميرود آن بناي بزرگي بوده باشد.» از آن جا كه اين محوطه باستاني به تازگي كشف شده هيچ يك از باستان شناسان از شيوههاي استقراري و معماري آن اطلاعي ندارند. نزديكي نقش بهرام دوم به اين محوطهي باستاني، باعث شده است تا باستان شناسان روي اين احتمال پافشاري كنند كه شايد اين شهر ساساني در زمان بهرام دوم ساخته شده باشد و سپس با آمدن اسلام گسترش پيدا كرده باشد. از آن جايي كه سفالهاي جمعآوري شده از اين محوطه باستاني هنوز مورد مطالعه قرار نگرفته مشخص نيست كه گسترش شهر از كدام سو بوده و بيشترين سكونتگاههاي شهر به كدام دوره ساساني يا اسلامي مربوط ميشود. مطالعات متون تاريخي براي شناسايي اين شهر به تازگي آغاز شده است و باستان شناسان اميدوارند با توجه به بزرگي اين شهر نامي از آن در متون تاريخي پيدا كنند. استان فارس خواستگاه دو تمدن بزرگ در ايران بوده است. از يك سو هخامنشيان در اين استان مهمترين استقرارگاههاي خود را ساختهاند و از سوي ديگر ساسانيان پس از هخامنشيان دوباره سلسلهي جديدي در اين استان با نگاه به هخامنشيان ايجاد ميكنند. به گفته شاهدان، محوطه باستاني ارجان هر روز شاهد تخريبهاي گوناگون از سوي كشاورزان و كارگران شركت آب ماورن است. سفالهاي شكسته و پراكنده در اين محوطه شاهد اين مدعاست. شهر ايلامي «ارجان» در حدود 10 كيلومتري شمال شهر بهبهان در استان خوزستان قرار گرفته است. اين محوطه باستاني شهر ايلامي با چندين هكتار وسعت، آثاري از هزارههاي پيش از ميلاد در خود جاي داده است.
پيدايش تنديس مفرغ مربوط به هزارهي سوم پيش از ميلاد در جيرفتسرپرست گروه كاوشهاي باستانشناسي جيرفت از كشف سرمجسمه يك بز از جنس مفرغ متعلق به هزاره سوم پيش از ميلاد براي نخستين بار در اين منطقه خبرداد. يوسف مجيدزاده درباره كشف اين اثر باستاني گفت: اين اثر در جريان ايجاد ترانشهاي در زير گورستان «مطوط آباد» و در يكي از قبرها بدست آمد كه هنوز فلسفه وجود آن مشخص نيست. وي افزود: در اين ترانشه، به لايههاي فرهنگي متعلق به هزاره چهارم پيش از ميلاد رسيديم كه قدمت اين منطقه را به شش هزار سال پيش ميرساند. وي با اشاره به اين كه در اين گورستان دو نوع سفال وجود دارد، افزود: ابتدا تصور ميشد كه اين منطقه در هر دو دوره گورستان بوده است اما ترانشه زير گورستان به آثار فرهنگي رسيد كه نشان ميدهد اين منطقه در شش هزار سال پيش مسكوني بوده است. مجيدزاده گفت: پس از هزار سال كه رسوبات مختلف اين معماريها و لايه را پوشانده، گورستان شهر را روي آثار آن ساختهاند. وي گفت: يكي از ايرادهايي كه بر باستانشناسان و كساني كه اعتقاد دارند بينالنهرين مهد تمدن بشريت است وارد است، اين است كه قديميترين آثار اين منطقه به هزاره سوم پيش از ميلاد باز ميگردد وچون پيش از اين دوره آثاري به دست نيامده است، پس اين منقطه نميتواند مهد تمدن باشد. سرپرست گروه كاوشهاي باستانشناسي جيرفت افزود: اين كاوشها براي شناخت لايههاي زيرين اين لايه ادامه مييابد. او افزود: عمليات ژئوفيزيك كارشناسان فرانسه در اين منطقه نشان داده كه زير اين لايه تا 11 متر اثار وجود دارد و اين ارتفاع براي يك باستانشناس از وجود 10 دوره تاريخي و باستاني در اين محدوده خبر ميدهد. شهر كهن جيرفت در حاشيه رودخانهاي به نام هليلرود قرار دارد كه باستانشناسان از آن به عنوان بهشت گمشده خود نام ميبرند.
پيدا شدن شهربزرگ ساساني در دشت مغان
آخرين كاوشهاي باستان شناسان در محوطه باستاني اولتان قلعه اردبيل به كشف يك شهر بزرگ ساساني منجر شد. باستان شناسان در جريان اين كشف، ديوار و يكي از دروازههاي ارگ را به دست آوردند حال آن كه پيش از اين، تصور ميكردند در اين منطقه با يك قلعه شهر در ميان دشت روبهرو هستند. محوطه باستاني «اولتان قلعه»، واقع در ساحل جنوبي رود ارس و در بردارنده قلعهاي تاريخي است كه آثار معماري ارزشمندي شامل برج، باروي خشتي و حصار را در خود جاي داده است. طي دو فصل گذشته بخشهاي مدفون شده اين بنا كاملا از خاك بيرون آمده و آزاد شد. «كريم عليزاده»، سرپرست هيات كاوش در اولتان قلعه گفت: مطالعات جديد باستان شناسي نشان داد كه اولتان قلعه يك شهر بسيار بزرگ در اواخر ساساني بوده است. اين شهر بزرگ مسطح، از دو بخش ارگ و خانهها و دكان و بازار و ... تشكيل شده است. ارگ، مستطيل شكل با ابعاد تقريبي 400 در 800 متر است. احتمال داده ميشود اين شهر، شهر ساساني اورثان باشد. كاوشهاي باستانشناسي هم چنين نشان داد كه خندقي با عرض متغيير تا 10 متر ارگ را فرا گرفته است. تمامي ويژگيهاي اين محوطه تداعي كننده وجود يك شهر عظيم در ميان دشت است. وسعت اين شهر با توجه به حريمها و پيرامون آن 70 هكتار است. عليزاده گفت: عكسهاي هوايي و ماهوارهاي نشان داد بر خلاف تصور گذشته وسعت اين شهر بسيار زياد است. پراكندگي آثار نيز مويد اين حرف است. با توجه به تصوير ماهوارهاي ارگ در وسط شهر قرار داشته و دو آب راه بزرگ، از اطراف به ارگ كشيده شده است. اين شهر طبق الگوي شهر سازي ايران در دوران ساساني ساخته شده است. در شهرسازيهاي تاريخي و باستاني ايران هماره ارگ در وسعت شهر و بخش حاكمنشين شهر محسوب ميشده است. محوطه اولتان قلعه شهر باستاني متعلق به دوران ساساني است. اين محوطه در روستاي بزرگي در 15 كيلومتري جنوب غرب پارسآباد و در دشت مغان قرار دارد. ارگ اولتان در 500 متري اين روستا و در كنار رود ارس واقع شده است.
كشف تابوت سنگي در تپه عباسآباد (همدان)
يك تابوت سنگي متعلق به دوران تاريخي در تپه توريستي عباسآباد همدان به طور اتفاقي كشف و به موزه هگمتانه اين شهر منتقل شد. رشيدبيگي مسوول پروژه بزرگ هگمتانه در اين ارتباط گفت: مشابه اين تابوت سنگي در حدود هشت سال پيش در اين تپه كشف شده بود و اين تابوت دومين اثري است كه در منطقه كشف ميشود. وي افزود: اين منطقه قبلا گورستان افراد صاحب منصب بوده است. رشيدبيگي در خصوص محل تپه عباسآباد گفت: اين مكان در گذشته به محل نقارهخانه معروف بوده است و قدمت آن احتمالا به دوره هخامنشي باز ميگردد. تپه عباسآباد به دليل مشرف بودن به شهر، همواره از موقعيت ويژهاي برخوردار بوده است، به طوري كه در گذشته هر گاه حاكمي تغيير ميكرد، در بالاي آن ساز و طبق نوبتي نواخته ميشد كه به همين علت به تپه نقارهخانه نيز معروف است.
|