به زير آب بردن تنگــه بـلاغـي 

 يعني نابود سازي يادمان هاي  تمدن ، تاريخ و فرهنگ ايران         

دكتر هوشنگ طالع

پس از مدت‎ها پنهان‎كاري و دست به دست كردن، آقاي عماد افروغ رييس كميسيون فرهنگي مجلس شوراي اسلامي در واكنش به گرد هم‏آيي بزرگ و چشم‎گير انجمن‎هاي حمايت از آثار و يادمان‎هاي فرهنگي در اعتراض به آبگيري سد سيوند كه به طور قطع 100 محوطه‎ي باستاني را به كام نابودي خواهد كشاند و نيز احتمال تخريب آثار باستاني را در پي دارد، گفت:

سازمان ميراث ]يادمان‎هاي[ فرهنگي  اعلام كرد است كه آبگيري‎ اين سد مشكلي ندارد و آثار باستاني را تخريب نمي‎كند.

افروغ در گرد هم‎آيي خبر‎نگاران افزود:

پس از آن كه اختلاف‎هايي ميان وزارت نيرو و سازمان ميراث ]يادمان‎هاي[ فرهنگي، درباره‎ي آبگيري سد سيوند به وجود آمد، جلسه‎اي در كميسيون فرهنگي ]مجلس شوراي اسلامي[ تشكيل شد. در آن جلسه، پيمان نامه‎اي ميان وزارت نيرو و ميراث ]يادمان‎هاي[ فرهنگي بسته شد كه بر اساس اين پيمان ‎نامه، تا زماني كه ميراث ]يادمان‎هاي[ فرهنگي اعلام نكرده است، وزارت نيرو حق آبگيري ندارد.  ( روزنامه ايران ـ 26/11/85  ص 2 )

افروغ در پاسخ به اين پرسش كه آيا احتمال زد و بند ميان وزارت نيرو و سازمان ميراث ]يادمان‎هاي[ فرهنگي وجود ندارد، گفت:

اين يك بحث ديگري است. بايد با سند و مدرك حرف بزنيم. چنين مداركي به ما ارايه نشده است ... اگر انجمن‎هاي علاقمند به بحث ميراث ]يادمان‎هاي[ فرهنگي، ادعايي مستند و روشن و معتبر دارند، ارايه دهند تا ما بر حسب وظيفه در جلسه‎‎ي ديگر، بررسي و مانع ديگر ايجاد كنيم.

در اين كه در تنگه‎ي بلاغي ، 100 محوطه‎ي باستاني وكهن وجود دارد كه انجام كاوش در آن‎ها ، مي‎تواند بسياري از راز‎هاي پنهان مانده‎ي تاريخ ميهن‎مان را آشكار كند، هيچ شكي وجود ندارد.

اين كه سازمان ميراث ]يادمان‎هاي[ فرهنگي ، توان پايداري برابر وزارت نيرو، با آن همه شركت‎هاي وابسته ثروتمند، بودجه‎ي عظيم و نفوذ زياد را ندارد، مساله‎ روشني است كه نياز زيادي به «مستند» و ... ندارد.

اين تنگه از نظر تاريخي، براي كشور بسيار ارزشمند است و چنان كه گفته شد داراي 100 محوطه‎ي كاوش نشده‎ي تاريخي است و برخلاف‎ شايعه‎هايي كه مي‎افكنند، « خم خانه» و « شراب خانه» هم نيستند؟!

هيچ فرد، نهاد و سازماني حق ندارد كه كم‎ترين خدشه‎اي بر تاريخ و فرهنگ اين ملت وارد كند.

اگر سخن بر سر هزينه‎هايي است ك صرف ساختن اين سد شده است، با وجودي كه اشتباه يا عمد از سوي دستگاه‎هاي مسئول بوده، ايرانيان آماده‎اند كه هزينه‎هاي آن را بر پايه‎ي برآورد يك گروه حسابرسي غيردولتي و مستقل، بپردازند.

مدير و سردبيران ديدار‎گاه‎هاي آذرپادگان، فر ايران و كاربرد، آماده‎اند تا مبلغ 20 ميليون ريال براي اين كار بپردازند. بدون ترديد مردم ايران آماده‎اند كه حتا چند برابر آن پول را بپردازند و آثار و يادمان‎هاي فرهنگي ملي خود را نگاهداري كنند. اما آيا مديران وزارت نيرو روا مي‌دانند كه اين پول‎ را از مردم بگيرند؟!  يعني
« مال مردم را به خود مردم بفروشند.»

از سوي ديگر، سخن از كشيدن خط آهن از اصفهان به شيراز است كه بسيار گام ارزنده‎اي است. اما خداي نكرده كساني نخواهند به اين بهانه، به تخت جمشيد و نقش رستم و ... كم‎ترين آزاري برسانند. ملت ايران، اجازه‎ي اين كار نخواهد داد.

مردم ايران، هنوز كودتاگران 28 امرداد 1332 و نيز تجزيه‎كنندگان بحرين ( فروردين 1349) را لعن و نفرين مي‎كنند. آن گروه از صاحبان قدرت كه در مورد اين سد حق تصميم‌گيري  دارند،كاري نكنند كه مورد لعن و نفرين نسل حاضر و آيندگان قرار گيرند.

بازگشت