حق خدشه ناپذیرایران ازدریای مازندران
برپایه قراردادهای 1921 (مودت ) و 1940 ( بحر پیمایی ) میان ایران واتحاد شوروی ، ایران دارای حاکمیت و مالکیت خدشه ناپذیرو پا برجا برپنجاه ( 50 ) در صدازدریای مازندران می باشد ‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍. هرگونه گذشت ازحق مالکیت و حاکمیت پنجاه در صدی ایران بر دریای مازندران ( بحر خزر ) ، در حکم تجزیه ی ایران است .

بهره‌گیری صلح آمیز از انرژی هسته‌ای حق مقدس ملت ایران است
 

◄ سهم ايران از درياي مازندران در گفت و گو با دكتر هوشنگ طالع
پذيرش سهم کم‌تر از 50درصد، در حکم تجزيه‌ی ايران است

رژيم حقوقي در ياي مازندران و سهم ايران از اين دريا كه زماني كاسپين مي خواندندش ،درست از همان روزي كه اتحاد جماهير شوروي سقوط و كشورهايي چند جايگزين آن شدند،به محل بحث و جدل دولت هاي اين كشورها تبديل شده است به نحوي كه در اين مدت دول مركزي اين كشورها با تاكيد بر منافع ملي خود،خواهان سهم بيشتر كشور متبوع خود از اين دريا شده اند. اما موضوع رژيم حقوقي درياي مازندران و سهم ما از اين درياي غني چندي است كه با فراز و نشيب‌هايي روبرو شده است تا حدي كه دو روز پيش منوچهر متكي وزير امور خارجه ايران ،ارائه برخي تحليل ها مبني بر اينكه سهم ايران از درياي خزرزماني 50 درصد بوده است را نادرست خواند و اظهار داشت:«سهم ايران از اين دريا هيچ گاه 50 درصد نبوده و اين رقم منطقي نيست و هيچ قراردادي هم درباره آن وجود ندارد...

◄ منشور كـورش بزرگ

در سال 1285 خورشيدي (1879 ميلادي) ، بر اثر كاوش‌هاي يك گروه انگليسي در شهرباستاني بابل در ميان رودان ( بين‌النهرين) ، استوانه‌اي از گل پخته به دست آمد. بررسي‌ها نشان داد كه نوشته‌ي اين استوانه مربوط به سال 538 پ‌م (1148 پ‌ﻫ) ، از سوي كورش بزرگ پس از گشوده شدن شهر بابل نويسانده شده است. استوانه‌اي يافت شده در موزه بريتانيا (British Museum) در شهر لندن نگاهداري مي‌شود...

◄ رهانندگان

هـزاره‌ي يازدهم و دوازدهم به گاه شمار ايرانيان كهن
دوره‌ي رهانندگان (موعودان) يا سوشيانت‌هاست

1 ـ هوشيدر (در زبان اوستايي، « اوخشيت اِرِت»، در پهلوي اوشيدر) يعني پروراننده‌ي پرهيزگاري، نخستين سوشيانت يا سوشيانس (رهاننده يا موعود) در آيين مزدايي است.

سي سال مانده به پايان هزاره‌ي زرتشت [799پ‌م/1450پ‌. ه ] دوشيزه‌اي پانزده ساله هنگام آب‌تني در درياچه‌ي هامون، از تخمه يا فره‌ي بازمانده‌ي زرتشت در اين درياچه باردار شده و«هوشيدر»، زاده مي‌شود. نام اين دوشيزه، ناميگ پد (دارنده‌ي پدر نامور يا پدر پرآوازه) است...

◄ نقش زبان‎هاي ايراني - در انتشار چندين دين در آسياي مركزي و چين
 

در سده‎ي دوم پيش از ميلاد يكي از امپراتوران سلسله‎ي هان (Han) (206 پ.م تا 8 م) به نام وو (Wu) و سردارش جانگ چي‎ان (Zhang Qian) جاده‎ي ابريشم را گشودند. هدف امپراتور چين از اين راه‎گشايي، جلب اقوام تخاري1 (به چيني Yue Zhi) آسياي مركزي، بر ضد طايفه‎ي سيونگ نو (Xiongnu) بود. وي در سال 139 پ م ، براي شناسايي آداب و رسوم مردم اين سرزمين‎ها، جانگ چي‎ان را به غرب روانه كرد. جانگ ده سال بعد به شمال افغانستان كنوني رسيد و براي نخستين بار در تاريخ راهي مستقيم ميان چين داخلي و آسياي مركزي گشود...

◄به بهانه انگيزه‌ي سالگشت پايداري «‌‌آريوبرزن» برابر سپاه اسكندر

آريو برزن، يكي از سرداران دلير سپاه ايران بود كه در كهگيلويه راه اسكندر را سد كرد و جانش را بر سر دفاع از ميهن فدا كرد.
پايان تابستان و آغاز پاييز سال 330 پيش از ميلاد (يا به روايتي، ديگر سال 331 پيش از ميلاد)، زمان اين ايستادگي دليرانه است.
اسكندر در سال 334 پيش از ميلاد به هنگام پادشاهي داريوش سوم هخامنشي به آسيا وارد شد. در گرانيك با نيروهاي بومي جنگيد و بعد رهسپار آنكاراي امروزي شد و در آنجا نيز شكست خورد. بار ديگر با نيروهايي در ”گوگه مله” با داريوش سوم روبر‌و شد؛ گوگه مله يعني گردن گوساله كه اين محل ميان سردشت در خاك ايران و كردستان عراق است، براساس روايت تاريخ‌نگاران يوناني و كساني كه اسكندرنامه ها را نوشته‌اند او پيروز و وارد خوزستان و شوش مي‌شود...

(تاريخ رويان ـ اولياء الله آملي ـ چاپ تهران)

◄در خيزش و نداد هرمز عليه تازيان

 

زنان شوهران [ عرب] را مي‎گرفتند و از خانه بيرون آورده و به دست مازندراني‎ها مي‎دادند از حد گيلان تا تميشه، به يك روز از كسان خليفه خالي گرديد...

خبرها

◄پيشروي روستاي آتشكده به سوي كاخ اردشير